De wereld staat continu aan. Maar waar laad jij nog echt op?
Herken je dit?
Je leven zit eigenlijk best goed.
Je hebt een gezin.
Werk.
Verantwoordelijkheid.
Mensen om van te houden.
En toch...
is er soms een stemmetje dat vraagt:
Leef ik eigenlijk nog bewust?
Niet omdat het slecht gaat.
Maar omdat je zo druk bent met leven...
dat je jezelf onderweg een beetje uit het oog verliest.
Het gebeurt bijna ongemerkt
Niemand wordt wakker met de gedachte:
"Vandaag raak ik mezelf een beetje kwijt."
Zo werkt het meestal niet.
Je went aan de drukte.
Je past je aan.
Je gaat door.
En ongemerkt raak je steeds verder van jezelf verwijderd.
Je went eraan
De dagen vullen zichzelf.
Werk.
Gezin.
De agenda.
Nog even dit.
Nog even dat.
En als er dan eindelijk een rustig moment is...
pakken we vaak automatisch onze telefoon.
En ongemerkt ontstaat er steeds minder ruimte...
om even bij te praten met ons eigen leven.
En dan komt die vraag
Het leven mag best druk zijn.
Werk, kinderen en verantwoordelijkheid geven juist betekenis aan ons leven.
Maar tussen alle drukte door kan er iets gaan knagen.
Niet omdat het slecht gaat.
Maar omdat je jezelf ineens afvraagt:
Leef ik eigenlijk nog het leven dat echt bij mij past?
Of ben ik vooral bezig geworden met alles draaiende houden?
Misschien begint het hier
We zijn misschien wel de eerste generatie die tegelijk een betrokken vader, aanwezige partner, succesvolle professional én bewust mens probeert te zijn.
Dat is iets moois.
Maar ook een uitdaging.
Misschien ligt de oplossing daarom niet in méér doen.
Maar in af en toe bewust stilstaan.
Zodat je weer voelt...
wat echt belangrijk is.
Het verhaal achter ManYgen
Op een dag stelde ik mezelf een vraag die alles veranderde.
Leef ik eigenlijk nog het leven dat écht bij mij past?
Ik ontdekte dat er een groot verschil is tussen een vol leven...
en een leven dat echt bij je past.
Dat besef veranderde veel.
Niet doordat ik mijn hele leven omgooide.
Maar doordat ik vaker bewust stil ging staan.
Ruimte maakte.
En langzaam weer dichter ging leven bij wie ik ben.
Daar begon uiteindelijk ook ManYgen.
Persoonlijke ontwikkeling heeft mij altijd gefascineerd.
Al op jonge leeftijd hield ik me bezig met vragen als:
Wie ben ik?
Wat geeft mijn leven betekenis?
Hoe leef je een leven dat écht bij je past?
Juist daarom verraste het me dat ik onderweg zelf langzaam uit het oog verloor wat voor mij echt belangrijk was.
Mijn leven zat vol.
Een mooie baan.
Een fijn gezin.
Veel verantwoordelijkheden.
Van buiten leek alles goed.
Maar onderweg verloor ik steeds meer het contact met mezelf.
Maar zo geleidelijk dat ik het nauwelijks merkte.
Tot ik mezelf afvroeg.
Past dit eigenlijk nog bij wie ik ben?
Het gebeurt bijna onopgemerkt
De meeste mannen die ik spreek, herkennen hetzelfde gevoel.
Ze proberen het gewoon goed te doen.
Niet omdat iemand dat van hen vraagt.
Maar omdat ze het zelf belangrijk vinden.
De dag vult zich vanzelf:
En voor je het weet...
is de week alweer voorbij.