Waarom ManYgen bestaat
Van doorgaan.
Naar weer echt leven.
Van buiten leek alles goed
Ik had een leidinggevende baan.
Een jong gezin.
En ik ging altijd door.
Er speelde veel tegelijk.
Op mijn werk.
Thuis.
En privé.
Maar ik stond nauwelijks stil bij hoe het eigenlijk met mij ging.
Tot mijn lichaam steeds duidelijker signalen begon te geven.
Ik sliep slecht.
Mijn hoofd stond altijd aan.
Ik werd steeds vaker duizelig.
Ik kreeg hartkloppingen.
Er zat voortdurend een druk op mijn hoofd.
Onderzoeken volgden.
Ik liep het ziekenhuis in en uit.
Maar diep vanbinnen voelde ik dat mijn lichaam mij iets probeerde te vertellen.
Tijdens een coachgesprek zei mijn coach tegen mij:
"Als je zo doorgaat, groeit je dochter op zonder haar vader."
Die zin kwam hard binnen.
Omdat ik wist dat zij gelijk had.
Mijn vrouw stelde iets voor waar ik zelf nooit aan gedacht zou hebben:
"Ga alleen op vakantie."
Mijn eerste reactie was:
"Dat kan ik toch niet maken?"
We hadden een jonge dochter.
Ik voelde mij verantwoordelijk.
Voor mijn gezin.
Voor mijn werk.
Voor iedereen om mij heen.
Maar tegelijkertijd voelde ik ook iets anders:
Dit moet ik doen.
Dus vertrok ik alleen naar Bali.
Drie weken.
Voor yoga.
Voor surfen.
Voor rust.
April, 2017 Bali. Achteraf gezien begon hier de reis die uiteindelijk ManYgen zou worden.
Voor het eerst in lange tijd ontstond er ruimte.
Ruimte om te ademen.
Om na te denken.
En om weer te voelen wat voor mij belangrijk was.
Ik kwam terug met frisse energie.
Met nieuwe ideeën.
En met de overtuiging dat het anders kon.
En ook anders moest.
Ik voelde steeds duidelijker wat echt belangrijk voor mij was.
En ook wat niet meer bij mij hoorde.
Ik wilde meer leven vanuit wie ik zelf was.
En vanuit hoe ik mijn leven wilde leven.
Vanaf dat moment begon ik steeds bewustere keuzes te maken.
Niet in één keer.
Niet perfect.
Maar stap voor stap.
Ik leerde eerder mijn grenzen aan te geven.
Beter te luisteren naar wat ik nodig had.
En verantwoordelijkheid te nemen voor hoe ik mijn leven wilde inrichten.
Waar ik daarvoor vooral doorging, koos ik steeds vaker bewust voor:
• Rust
• Beweging
• Tijd met mijn gezin
• Dingen die mij energie gaven
Ik voelde mij fitter.
Meer aanwezig.
En steeds vaker had ik het gevoel dat ik mijn leven niet alleen aan het organiseren was, maar het ook echt aan het leven was.
Achteraf gezien begon daar ook het eerste begin van ManYgen.
Als een andere manier van leven.
Niet méér doen.
Niet harder werken.
Maar vaker stilstaan bij hoe jij eigenlijk wilt leven.
En de keuzes maken die daarbij passen.
Het veranderde mijn leven
Achteraf ontdekte ik dat doorgaan niet altijd hetzelfde is als vooruitgaan.
Ik was niet alleen vergeten te herstellen.
Ik was ook vergeten stil te staan bij wat echt bij mij paste.
Niet één grote gebeurtenis had mij uitgeput.
Maar jarenlang doorgaan.
Steeds verantwoordelijkheid nemen.
Steeds geven.
Steeds doorgaan.
Zonder echt stil te staan.
Langzaam begon ik mijn leven opnieuw vorm te geven.
Ik reflecteerde.
Probeerde dingen uit.
En keek steeds eerlijker naar wat mij energie gaf.
En wat energie kostte.
Wat bij mij paste.
En wat niet meer.
Het gebeurde niet vanzelf.
Ik maakte bewuste keuzes.
Ontwikkelde nieuwe gewoontes.
En werkte met een plan voor hoe ik wilde leven.
Stap voor stap begon mijn leven steeds beter te passen bij wie ik ben.
Bijna tien jaar later merk ik nog iedere dag hoeveel die periode mij heeft gebracht.
Ik leef bewuster.
Meer in lijn met wie ik ben.
En met hoe ik wil leven.
Ik geniet meer van het leven.
En ben vaker aanwezig in de momenten die er echt toe doen.
Want uiteindelijk gaat het daar voor mij om.
Niet alleen een leven opbouwen.
Maar het ook echt leven.
Daarom bestaat ManYgen
Ik geloof dat veel mannen voelen dat er iets moet veranderen.
Maar niet goed weten waar ze moeten beginnen.
Of hoe ze die verandering ook echt volhouden.
Ik heb zelf ervaren hoe groot het verschil is wanneer je bewust keuzes gaat maken die echt bij je passen.
Daar draag ik graag aan bij.
Door ruimte te creëren.
Om opnieuw te voelen wat belangrijk is.
En van daaruit stap voor stap een leven vorm te geven dat echt bij je past.
Want hoe een man leeft,
werkt altijd door.
In zichzelf.
In zijn gezin.
En in de generatie die na hem komt.